ICO

Jakie rodzaje treningu mentalnego warto stosować?

Jakie rodzaje treningu mentalnego warto stosować?

We współczesnym sporcie zawodowcy nie ograniczają się do
wyłącznie pracy z trenerami, szkolących ich w sferze fizycznej – nierzadko w
ich sztabie ważną rolę spełnia trener mentalny. Na czym polega trening mentalny
i jakie techniki przynoszą wymierne korzyści?

 

Trener mentalny
musi nauczyć sportowców, by oswajali budzące zwątpienie myśli, wzmacniali
motywację oraz skupiali się na najbliższym zadaniu, zachowując maksymalną
koncentrację, a także potrafili wprowadzać istotne czynności automatycznie. Ta
dziedzina praktycznej psychologii posiada już zasób podręczników, w skład
których wchodzą listy działań, które z powodzeniem stosuje się w innych niż
sport obszarach ludzkiej aktywności – pracy i nauce. Stąd potrzeba znajomości i
praktykowania na co dzień.

 

Trening mentalny — techniki

 

Techniki niezbędne do przygotowań zawodników to między
innymi: technika wyobrażeniowa, wyznaczanie celów, dialog wewnętrzny, a także
relaksacja.

Zacznijmy od początku: technika wyobrażeniowa przyczynia się
do przyswajania nowych ruchów składających się na kolejne sekwencje skoków,
biegów, odbić czy uderzeń. Zależnie od uprawianej dyscypliny, zawodnik widzi
przy zamkniętych oczach każdy detal ruchu np. ręki ze szpadą w szermierce czy
ugięcia nogi podczas rozbiegu do skoku wzwyż. Techniki opanowuje się w realnych
działaniach, ale projekcja pomaga w tym jako błyskawicznie odtwarzany czynnik,
dzięki któremu organizm od razu przystępuje do właściwej akcji. Można ją
stosować również w nowych miejscach, żeby szybciej do nich przywyknąć.

 

Trener mentalny pomaga również w wyznaczaniu sobie celów.
Zasadniczo można je podzielić na dwa rodzaje: dotyczące wyników końcowych,
rezultatu meczu oraz dotyczące sposobu wykonania danego elementu treningu.
Najistotniejsze jest tu osobiste założenie spodziewanych lub upragnionych
wyników, na które w żaden sposób nie mogą wpływać oczekiwania innych osób –
trenera, sponsora czy bliskich; powinny one być projekcją pragnień i ambicji
samego zawodnika. Wiadomo, że rezultat końcowy zawodów czy meczów zależy od
wielu czynników: środowiskowych, pogodowych i tak dalej, ale to właśnie cele
związane z końcowymi wynikami są największą motywacją do harówki na treningach.

 

Rozmowa sportowca z samym sobą, czyli dialog wewnętrzny, to
nie bezsensowny upust emocji. Chodzi o to, żeby w „rozmowie” zawrzeć
analizę swojego zachowania, myśli i uczucia, a także instrukcje zapowiadające
poprawę działań. Na tym poziomie z kolei odbywa się budowanie motywacji, która
dodaje nowych bodźców do działania i zwyciężania.